آموزش نحوه بستن دستمال سر کوهنوردی

فیلم: روش‌های استفاده از دستمال سر

دستمال سر، از جمله وسایل به ظاهر ساده اما بسیار پرکاربردی است که داشتن آن به هر طبیعت‌گرد و کوهنوردی توصیه می‌شود. یک دستمال سر، با کیفیتی مرغوب و قابل قبول را با هزینه‌ای حدود ۵۰‌هزار تومان می‌توانید از فروشگاه‌های لوازم ورزشی تهیه کنید.

یکی از برندهای معتبر در زمینه تولید انواع دستمال سر، buff است که در این ویدئو به آموزش انواع استفاده از دستمال سر می‌پردازد

 

فیلم آموزشی نحوه بستن دستمال سر کوهنوردی

منبع :تحریریه دالاهو

برف و آسيب های آن:

برف و آسيب های آن:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: نورزدگی یا برف کوری یکی از صدمات جدی در ورزش کوهنوردی در زمستان است. گاهی برف کوری باعث کوری موقت و محدودیت دید می شود. بهترین راه از بروز مشکلات جدی، شناخت و پیشگیری از آن است . . . 

 قسمت اول: نورزدگي و برف كوري – اول یک تجربه

در دومین صعودم به قله دماوند  اومدیم رینه و شب بارگاه خوابیدیم و فرداش هم صعود کردیم.  ولی  تو مسیر بارگاه تا قله تابش آفتاب به برف ها و انعکاس اون کمی چشممو اذیت می کرد و من که کلا از عینک زدن خوشم نمیاد هی درش می آوردم و میزدم آخرش هم گذاشتمش تو کوله چون باعث می شد صورتم بخار کنه و داغ بشه

اما الان می فهمم باید اون سختی ها رو تحمل کرد و به هیچ وجه عینک رو در نیاورد. تا شب و تا وقتی اولین نور چراغ ماشین ها تو جاده هراز مستقیم تو چشمم نخورده بود حالم خوب بود و نفهمیدم چه بلایی سرم اومده. اما بعدش

طوری بود که نتونستم کنار بابا بشینم و رفتم صندلی عقب و فقط دستمو گرفته بودم جلوی صورتم. بازم فایده ای نداشت. چون به کمترین نور هم حساسیت  داشت و سوزش شدیدی مثل اینکه خرده های شیشه توی چشممهوحشتناک بود.  دراز کشیدم وکاپشنو انداختم رو صورتم. کسی که برف کوری می گیره به نورهای مصنوعی خیلی بیشتر حساسیت پیدا می کنهبابا از رودهن یه قرص مسکن خرید. فکر نمی کرد حالم اینقدرها هم بد باشه به همین خاطر وارد تهران نشد و سریع رفت سمت  اراک.  هرچی بهش گفتم بریم دکتر گفت که من  برف کوری گرفتم و کاری نمیشه کرد فقط باید دردشو تحمل  کنم تا خوب بشه. اما اون تو وجود من نبود ببینه که تحمل کردنش ممکن نیست.

تا قم چشمامو گرفته بودم و ناله و بی تابی می کردم. فکر می کردم برای همیشه کور میشمبابا هم باهام حرف نمیزد که دلداریم بده و فقط با سرعت رانندگی می کرد که برسیم خونهبعد از قم دیگه قابل تحمل نبود. به بابا گفتم نگه داره که پیاده بشم. اما اون نمی گذاشت و می گفت اینجا جای توقف نیست و یکساعت دیگه می رسیم. به خاطر استرس و درد  کنترل رفتارمو از دست دادم و داد کشیدم  خودمو به در ماشین می کوبیدم ومی گفتم اگه نگه نداره درو باز می کنم.

بابا کنار یه رستوران بین راهی نگه داشت. با چشمای بسته پیاده شدم و دویدم وسط اتوبان. نمی دونستم کجا دارم میرم. داد میزدم و گریه می کردم. بیچاره بابا… منو آروم کرد و سریع رفت از رستوران  سیب زمینی گرفت ورقه ورقه کرد و گذاشت رو چشمم. یه کم بهتر شدم . ۱۲ شب رسیدیم خونه. مامان وقتی منو با اون وضعیت دید باز این کوهها رو نفرین کرد و گفت آخه این چه ورزشیه شما انتخاب کردید؟!  تا دو روز چشمم با باند بسته بودو مدام روش یخ میگذاشتم و از اتاق تاریکم در نمی اومدم. شب صحنه شام خوردنمون احتمالا خیلی خنده دار بوده. کل خونه تاریک.  همه دور میز و یه شمع با نور ضعیف گوشه آشپزخونه روشن بود و من عینک دودی زده بودم. دکتر هم وقتی معاینه کرد گفت سلول های قرنیه ام به شدت آسیب دیده و فقط باید استراحت کنم و مواقعی که آفتاب شدیده حتما از عینک آفتابی مناسب  استفاده کنم. صورتم تا دو هفته پوست می انداخت.

 

برف کوری:  فقدان موقت بینایی و التهاب قرنیه و ملتحمه در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید یا پرتو‌های ماورای‌بنفش ناشی از انعکاس نور از روی برف یا یخ است. پرتو‌های فرابنفش توسط DNA در سلول‌های اپتلیوم قرنیه جذب می‌شوند و ۴ تا ۶ ساعت پس از تابش از روی قرنیه کنده می‌شوند و قرنیــــه دردناک می‌شود.

 

                                                               قرنيه ملتهب شده


فرد مبتلا شدیدا دچار درد،ریزش اشک و ترس از نور می‌شود. ترس از نور می‌تواند آنقدر شدید باشد که بیمار موقتا دچار کوری و نابینایی شود. تشخیص با گرفتن شرح حال بالینی و معاینه دید فرد و با یک‌Slit lamp انجام می‌شود. انفیلتراسیون در قرنیه و کدر شدن دید توسط پزشک به تشخیص کمک می‌کند.

آسیب‌های چشمی دیگر ناشی از اشعه فرابنفش:

 برخی از این آسیب‌ها عبارتند از: ناخنک که رشد یک غده کوچک روی قرنیه است و می‌تواند تا روی مردمک بیاید و باعث نابینایی شود این آسیب در کشور‌های گرمسیری شایع‌تر است و احتمالا علت تابش u.v است.

آسیب‌های چشمی ناشی از ارتفاع:

 مشکلات بینایی ایجاد شده در اثر صعود به ارتفاعات عبارتنداز: ایجاد نقطه کور مرکزی و تاری دید و نابینایی یکطرفه، کوری گذرا که به این وضعیت کوری «هیپوکسیک» یا میگرن بدون سر درد نیز گفته می‌شود. خونریزی شبکیه از ارتفاع ۲۷۰۰ متر شروع می‌شود و در بالای ۵۰۰۰ متر معمولا بدون علامت است.

مشکلات ناشی از عبور برق و صاعقه: اختلالات چشم درصاعقه و رعدو برق شایع هستند. آسیب‌های قرنیه ممکن است تا هفته‌ها پس از صاعقه طول بکشد. کاتاراکت شایع‌ترین عارضه است و ممکن است پس از یک تاخیر چند ماهه تا چند ساله اتفاق بیفتد. کدورت عدسی می‌تواند در هر دو سطح قدامی و خلفی ایجاد شود.

برای پیشگیری و درمان باید به این نکات توجه داشت:

۱-    از مالش چشم‌ها خودداری کنید و لنز‌های تماسی را بردارید.
۲-    از مسکن‌های خوراکی مثل بروفن استفاده کنید.
۳-    روی چشم را با گاز یا Pad چشم بپوشانید.
۴-    درصورت امکان نصف روز را در اتاق تاریکی بگذرانید و زمانی پوشش را بردارید که بتوانید بدون اذیت شدن چشم را باز نگه دارید.
۵-    از مصرف بی‌حس کننده‌ها‌یی مثل متل تترا کایین به دفعات خودداری کنید.
۶-    از کمپرس سرد استفاده کنید.
۷-    درصورت عفونت چشم از قطره کلرامفنیکل چشمی یا ترکیبات مشابه استفاده کنید.

 دکتر امیر حسین خلیلی فر – عضو انجمن پزشکی کوهستان ایران – با تشکر از وبلاگ همه ما

 

اثرات سوء آفتاب و اشعه یو وی بر سلامت پوست کوهنوردان

اثرات سوء آفتاب و اشعه یو وی بر سلامت پوست کوهنوردان     

چنانکه می دانیم نور خورشید یک منبع قدرتمند انرژی است. گرچه پرتو آفتاب نقش بی همتایی در تولید گرمای لازم برای حیات و همچنین تولید اکسیژن در فتوسنتز دارد در عین حال می تواند در صورت بی توجهی برای انسان مرگ آور باشد.
نور خورشید با معیاری به نام “ثابت خورشیدی” اندازه گیری می شود که معادل است با میزان تجزیه ای که نور خورشید در یک محدوده مشخص ایجاد می کند. بدون وجود اتمسفر در اطراف کره زمین ثابت خورشیدی چیزی حدود ۱۳۷۰ وات در متر مربع می شد اما با وجود اتمسفر این مقدار ۲۰ درصد کاهش پیدا کرده و به ۱۰۰۰ وات رسیده است. یادمان نرود که در کوهستان هرچه بالاتر می رویم از میزان فیلتراسیون اتمسفر کم می شود.
عامل اصلی در آسیب به پوست و چشم پرتو فرابنفش است.  علاوه بر آفتاب سوختگی پرتو UV می تواند باعث پیری زودرس پوست و همچنین بروز سرطان پوست شود.  همین پرتو UV در صورت تابش به میزان مناسب بر سطح بدن عامل مفیدی در ضد عفونی کردن سطح بدن است.
پرتو UV به طور مشخص به سه گروه UVA-UVB-UVC تقسیم می شود.
تقسیم بندی پرتو فرابنفش
ناحیه نزدیک یا UVA : این ناحیه با طول موج ۳۲۰ – ۴۰۰ nm به ناحیه فلورسانس معروف است. نسبت این اشعه در نور افتاب، قوس الکتریکی، چراغ های الکتریکی معمولی زیاد است. لامپ فلورسانت در این ناحیه قرار دارد. لایه اوزون بخش خیلی کمی از این طیف را جذب مسکند.
ناحیه متوسط یا UVB: این ناحیه دارای طول موج ۲۸۰ – ۳۲۰ nm است. این اشعه در نور چراغ، بخار جیوه و قوس الکتریکی با الکترودهای فلزی وجود دارد. لایه اوزون طول موج های خیلی کوتاه را جذب میکند اما این جذب وقتی به ۳۲۰ nm نزدیک میشود نصف میگردد.
ناحیه دور یا UVC: این ناحیه با طول موج بین ۱۰۰ – ۲۸۰ nm فقط در قوس الکتریکی وجود دارد. طول موج های کمتر از ۱۸۰nm را اصطلاحا ناحیه خلا می گویند؛ زیرا بلافاصله در هوا جذب می گردند و از نظر زیست شناختی ارزش مطالعه ندارند.
 UVA در مقدار مناسب کاربرد درمانی دارد و UVB نیز در سنتز ویتامین D در بدن مورد استفاده قرار می گیرد. اما همین دو پرتو در صورت بیش تابش به بدن می توانند آسیب هایی مثل سرطان پوست، پیری زودرس پوست، آسیب به چشم و آسیب به سیستم ایمنی را ایجاد کنند.
پرتوهای UVC خطرناک ترین و پر انرژی ترین پرتوهاUV هستند اما از آنجا که این پرتوها توسط اتمسفر فیلتر می شوند تاکنون توجه کمتری به مطالعه آثار زیستی آنها بر روی انسان شده است.
حفاظت طبیعی پوست:
پوست با داشتن حدود ۱۹ میلیون سلول در هر اینچ مربع بزرگترین ارگان بدن محسوب می شود. پوست یک سد حرارتی کم نظیر و همچنین محافظی در برابر عفونت، ذرات مضر و… برای بدن ایجاد می کند.
تابش مناسب نور خورشید به پوست باعث افزایش میزان سلامتی می شود و در عین حال تولید رنگیزه ملانین را افزایش می دهد که همین امر باعث تیره تر شدن رنگ پوست می شود و هرچه پوست تیره تر شود توان تحمل نوری آن هم افزایش می یابد. اما این تحمل هرگز آنقدر نیست که بتواند جلوی آسیب های حاصل از بیش تابش خورشید را بگیرد.
مشکلات حاصل از بیش تابش:
۱) پوست خشک: پوست خشک شده ، دچار خارش می شود و رنگ آن نسبت به سایر جاهایی که مورد تابش قرار نگرفته اند تفاوت پیدا می کند.
۲) آفتاب سوختگی: با تشدید علایم بالا ایجاد می شود. خود به چند درجه تقسیم می شود. در نوع درجه یک: درد و قرمزی پوست در ناحیه مورد تابش وجود دارد و این قسمت با مرزی بارز از بخشی که پوشیده بوده است مشخص است. در انواع شدید تر تاول های دردناکی در پوست ایجاد می شوند که گاه از شدت درد همراه با تهوع و گیجی هستند.
۳) کراتوز اکتینی: کراتینی شدن اکتینی
 و سایر انواع کراتینی شدن می توانند بروز کنند.
وجودشان اولین گام در شناسایی سرطان پوست
است. بافت حالتی مثل کاغذ سمباده پیدا می کند
 که می تواند به رنگ های صورتی، زرد، قرمز یا قهوه ای
 در آمده باشد.
۴) آسیب کلاژن پوستی: کلاژن را می توان چسب  متصل کننده بدن نامید. گاه تا ۲۵ درصد پروتئین های بدن را تشکیل می دهد. بیش تابش نور خورشید باعث آسیب به کلاژن پوستی می شود که با ایجاد خطوط روشن در پوست، شکاف های  ریز و ضخیم شدن پوست مشخص می شود.
حفاظت از پوست در برابر بیش تابش خورشیدی:
تا حد امکان سعی کنید در ساعات اوج تابش خورشید در فضای آزاد قرار نگیرید. از ساعت ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر اشعه آفتاب در حداکثر مقدار خود قرار دارد. سعی کنید برنامه را طوری طراحی کنید که کمترین زمان ممکن در این فاصله زمانی سپری شود. گرچه رعایت این مسئله در صعودهای بلند بسیار مشکل است.
تا حد امکان سطح بیشتری از بدنتان را با لباس مناسب  بپوشانید. بلوز و شلوار بلند و کلاه لبه دار به خصوص اگر از پارچه با قابلیت SPF باشند بسیار مفید خواهد بود.
دقت کنید از کرم ضد آفتابی استفاده کنید که هم در برابر UVA و هم UVB مقاوم باشد و حتما نیم ساعت پیش از حرکت کرم را روی قسمت های برهنه پوستتان بمالید. حداقلSPF لازم در ساده ترین برنامه ها ۱۵ است. این مقدار برای کودکان باید ۳۰ در نظر گرفته شود. با افزایش ارتفاع باید از کرم های با SPF بالاتر استفاده کرد.
توجه داشته باشید که بعضی درمان ها و محصولات ویژه پوست خطر آسیب رسانی  UV به پوست را افزایش می دهند. در صورت استفاده از این مواد، قبل از رفتن به ارتفاع با پزشکتان مشورت کنید.
حفاظت از چشم ها:
وقتی صحبت از حفاظت از چشم ها در برابر آفتاب
می کنیم بیشتر UVB مورد نظر است. آب مروارید،
پارگی رگ هاو ورم ملتحمه ممکن است در اثر تابش UVB ایجاد شوند. استفاده از عینک هایی که جنس لنزشان از پلاستیک است به انواع شیشه ای برتری دارد. چون در صورت برابری سایر فاکتورها پلاستیک جذب بهتری نسبت به شیشه برای UVB دارد.
کوهنوردان به علت کاهش فیلتراسون اتمسفر در برابر پرتوها و همچنین بازتابش نور از سطح برف، یخ و سنگ بیشتر در معرض آسیب های چشمی قرار دارند. استفاده از عینک مناسبی که از اطراف هم چشم ها را در بر گیرد احتمال این آسیب ها را تا حد زیادی کاهش می دهد. عدم استفاده از عینک مناسب علاوه بر ایجاد آ سیب های بلندمدت که در بالا نام بردیم، می تواند موجب آفتاب زدگی و برف کوری در چشم شود که گرچه ترمیم پذیر هستند اما می توانند یک برنامه کوهنوردی را مختل کنند و بسیار زجر آور باشند.
میزان اشعه UV متأثر از عوامل ذیل است :– میزان نور خورشید: میزان اشعه UV متأثر از زمان روز و سال است. میزان اشعه UV در حدود ظهر (در طول شبانه روز) و در فصل تابستان بیشترین مقدار است.

عرض جغرافیایی: با نزدیکی به خط استوا میزان اشعه UV افزایش می یابد.

– میزان ابرناکی: با کاهش میزان ابرناکی اشعه UV افزایش می یابد هر چند با وجود ابری بودن آسمان امکان بالا بودن میزان اشعه UV وجود دارد.

– ارتفاع: با افزایش ارتفاع در سطح زمین و با رقیق شدن هوا میزان اشعه UV افزایش می یابد، بطوریکه هر هزارمتر ارتفاع میزان اشعه UV 12-10% افزایش می یابد.

– ازن: ازن باعث جذب اشعه UV می گردد که میزان آن در طول سال و در ساعات شبانه روز متغیر است.

– انعکاس در سطح زمین: انواع مختلف پوشش سطح زمین میزان متفاوتی از اشعه UV را منعکس می کند.بطور مثال پوشش برف تا ۸۰% ، شن ساحلی خشک ۱۵% و سطح آب دریا ۲۵%، اشعه UV را منعکس می کنند.


شاخص اشعه UV

این شاخص میزان انعکاس اشعه UV را در سطح زمین نشان می دهد. میزان این شاخص از صفر به بالا بوده و افزایش این شاخص باعث تشدید اثرات نامطلوب اشعه UV بر پوست و چشم می شود.

 

جدول شاخص UV
اثرات شاخص UVI
کم کمتر از ۲
متوسط ۳-۵
زیاد ۶-۷
بسیار زیاد ۸-۱۰
خطرناک +۱۱

منبع:http://bge.blogfa.com/page/uv

 

ضد عفوني آب در برنامه های كوهنوردی

ضد عفوني آب در برنامه های كوهنوردی


گردآوری:  دكتر فرید عباسی

ماده ضد عفونی کننده پرکلرین را بشناسیم
پرکلرین یا گرد کلر چیست؟
پرکلرین (هیپو کلریت کلسیم) ماده ایست سفید رنگ با خاصیت گندزدایی که جهت ضدعفونی آب ـ سبزی ـ میوه ـ ظروف ـ حمام ـ توالت و محلهای آلوده بکار میرود.
این ماده معمولا در بازار با درجه خلوص ۶۰ – ۷۰ درصد عرضه میشود.
پیشگیری از بیماری به مراتب ساده تر و ارزان تر از درمان است
عامل بسیاری از بیماریهای واگیر رودهای (وبا و…)موجوداتد بسیار ریزی هستند که با چشم دیده نمی شوند.این موجودات با خوردن آب ـ سبزی ـ و میوه آلوده ویا از طریق انتقال آنها توسط دست یا حشرات به مواد غذایی و ظروف وارد بدن انسان شده و ایجاد بیماری مینماید.
یکی از راههای پیشگیری از ابتلا به بیماریهای واگیر روده ای ضد عفونی کردن آب های آشامیدنی و مصرفی و میوه و سبزیجات با محلول پرکلرین می باشد.

طریقه ضد عفونی آب مصرفی خانگی:
اگر آب آشامیدنی شما از آب لوله کشی شهر تامین نمی شود بهتر است آب آشامیدنی خود را جهت اطمینان کامل بطریق زیر ضد عفونی نمایید.
توجه کنید:هر آبی ـ بدون توجه به منبع ، زلالی ویا رنگ و بو و مزه آن ـ غیر بهداشتی
محسوب میشود مگر اینکه با کلر ضد عفونی شود.
سه قاشق مربا خوری(۱۵ گرم) گرد پر کلرین را در یک بطری(رنگ بطری تیره باشد) یک لیتری آب اضافه نموده(به این محلول محلول مادر میگویند) و بهم بزنید. و سپس هفت قطره از این محلول(محلول مادر) را به یک لیتر آب اضافه نموده و بهم بزنید. پس از نیم ساعت با اطمینان خاطر مصرف نمایید.

 چند نکته مهم:
• پودر کلر را میتوانید از مراکز بهداشتی که در تمام کشور فعال هستند واحد بهداشت محیط بصورت رایگان تهیه کنید (همان جاهایی که بچه هارا واکسن میزنند).
• اگر پودر کلر مدتی بماند( بیش از یک تا دو هفته )هنگام استفاده آب را تلخ میکند پس برای هر برنامه باید کلر تازه تهیه کنید .
• در هر برنامه همان ۱۵ گرم که صرف تهیه محلول مادر میشود برای شما کافیست.
• پودر کلر را در ظرفهای کوچک شیشه ای یا پلاستیکی جای دارو دور از نور در جایی خشک و تاریک نگهداری کنید وگرنه تبخیر می شود.
• پودر کلر را در کنار مواد غذایی یادر ظرفهای سر باز نگهداری نکنید و گرنه بوی آن در تمام محوطه پخش میشود ( مثل بویی که در استخرها می آید ).بهتر است حتی پودر درون ظروف سربسته را هم در هوای آزاد و نه در کنار وسیائلتان بگذارید ودر یک جای سایه دار.
• محلول مادر را که درست کردید ( ۱۵ گرم در یک لیتر آب)مقداری از آن را در یک ظرف کوچک دارای سر قطره چکان ( این ظرف ها را میتوانید از داروخانه ها تهیه کنید)بریزید. ظرفتان را در یک فویل آلمینیومی بپیچید و آن را در چند لایه پلاستیک بگذارد.هفت قطره از این محلول برای یک لیتر آب کافیست( تقریبا ۱۱ قطره برای یک بطری ۵/۱ لیتری آب ) .
• توجه کنید محلول شما مثل وایتکس دارای خاصیت رنگبری است پس دقت کنید در هنگام حمل و نقل ویا زمان استفاده روی لباسها یا وسایلتان نریزد.
• پس از اظافه کردن کلر به آب حتما نیم ساعت صبر کنید بعد از آب استفاده کنید
• کلر رنگ بو یا مزه آب را چندان عوض نمیکند.
• از پودر کلر میتوانید برای ضد عفونی کردن سبزیجات میوه ها و اماکن و ظروف هم استفاده کنید که نحوه آنرا میتوانید از کارشناسان بهداشت محیط جویا شوید.
• اگر آب تصفیه شده در اختیار ندارید برای حفظ سلامت خود آبهای چاه ، چشمه و بخصوص آبهای جاری را حتما با کلر ضد عفونی کنید .
• در برنامه های چند روزه حتما به این نکته توجه دو چندان کنید.
• ضمنا در برنامه هاي كوهنوردي از قرص هاي كلر هم مي توان استفاده كرد ولي متاسفانه در بازار ايران كمتر يافت ميشود ولي در كشورهاي نپال و پاكستان كه احتمال آلودگي آب نيز بيشتر است از طريق داروخانه ها قابل خريداري مي باشد.
• با رعایت بهداشت بدون بیماری و با آرامش سفر کنید و از کوهستان زیبا لذت ببرید.

 

كرم هاي ضد آفتاب در پيشگيري از آفتاب سوختگي در كوهنوردي و ورزشهاي طبيعت

كرم هاي ضد آفتاب در پيشگيري از آفتاب سوختگي در كوهنوردي و ورزشهاي طبيعت

گرچه نور خورشید در حالت طبیعی اثرات مفیدی برای فرد دارد از جمله آرامش و کاهش اظطراب – ساختن ویتامین D – محافظت از سرما و …اما اشعه ماوراء بنفش خورشید اثرات ثابت شده ای بر روی افزایش انواعی از سرطانهای پوست، تسریع و تشدید پیری پوست و بد تر شدن برخی از بیماری های پوستی دارد.
به موادی که بتوانند از نفوذ UV ( اشعه ماوراء بنفش) به قسمتهای عمقی پوست ( اپیدرم و درم) جلوگیری کنند محافظ یا ضد آفتاب می گویند.
مکانیسم اثر این مواد جذب و یا انعکاس اشعه UV می باشد. موادی که باعث انعکاس اشعه UV می شوند موسوم به ضد آفتاب های فیزیکی مثل زینک اکسید بوده و موثرترین ضد آفتابهاست. اما به دلیل خاصیت چرب کنندگی ، بو و جذب کردن گردوغبار کمتر مورد استعمال قرارمی گیرد .به گروه دوم ضد آفتابهای شیمیایی گویند. که سه نمونه معروف آنها ترکیبات Benzophenone وPABA و cinnamate است .

ضد آفتابها دو نوع هستند:
۱- ضد آفتابهای فیزیکی ۲ – ضد آفتابهای شیمیایی
ترکیبات ضد آفتاب بر اساس قدرت محافظتی شان درجه بندی می شوند و برای این منظور واحدی بنام SPF (Sun Protection Factor) دارند.
طول مدت اثر یک ضد آفتاب بستگی به قدرت آن (SPF) و نوع پوست شخص مصرف کننده دارد و از حاصل ضرب مقدار SPF ضد آفتاب مصرفی در طول مدت لازم برای ایجاد آفتاب سوختگی در شخص بدست می آید.
برای مثال در فردی که در حالت عادی پس از ۱۰ دقیقه تابش نور خورشید ، آفتاب سوختگی بروز می کند طول مدت اثر یک ضدآفتاب با قدرت SPF برابر ۱۰ ، حدود ۱۰۰ دقیقه خواهد بود. اما قویترین ضد آفتابها هم باید پس از حداکثر ۲ ساعت تجدید شوند. پس باید از ضد آفتابهایی استفاده کنیم که حداقل SPF آنها ۱۵ باشد.

 

* در شرایط زیر میزان تابش اشعه به پوست بیشتر است ( پس استفاده از ضد آفتاب ضروریست ):

۱- زمانی که مدت تابش خورشید به پوست، در ساعات بین ۹ صبح تا ۳ بعد ازظهر ، بیش از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه باشد.
۲ – زندگی در مناطق آفتابی و مرتفع ( افزایش ۳۰۰ متر ارتفاع ۴٪ شدت اشعه خورشید را افزایش میدهد)
۳ – در زمان فعالیتهای ورزشی در ارتفاع یا در مجاورت آب یا برف مثل کوهنوردی ، اسکی ، شنا و …( مناطق شنی برفی یا کنار دریا ۸۰٪ اشعه خورشید را باز تابش میکنند).
۴ – هرچه پوست سفید تر است.
۵ – پوشیدن لباسهای شل – نایلونی و خیس.
۶ – برخورد مستقیم اشعه خورشید با پوست به علت عدم محافظت مناطق باز از نور خورشید.(پس ضد آفتاب فقط مخصوص صورت نیست).

*در زمان استفاده از ضد آفتابها به این نکات دقت کنید:

۱- در مواردی که طول مدت تابش زیاد می باشد بهتر است هر دو ساعت یکبار ضد آفتاب تجدید شود.
۲- اکثر ضد آفتابها محلول در آب بوده و با شستشو و تعریق پاک می شوند.
۳- برای افزایش اثر ضد آفتاب بهتر است نیم ساعت قبل از قرارگرفتن در معرض نور خورشید استفاده شود.
۴- مصرف ضد آفتاب در سنین کمتر از ۶ ماه ممنوع بوده و در زنان باردار نیز بهتر است از مصرف آن خودداری گردد.ترکیبات ضد آفتاب حاوی الکل ، در اطفال کمتر از ۱۲ سال ممنوع می باشد چون ممکن است موجب تحریک پوست شود.

دو نکته:

اول : تابش نور خورشید به مدت ۱۵ دقیقه در روز به دستها و صورت یا بدن ، برای تولید مقادیر کافی vit Dفعال ، کافی است.

دوم : استفاده از ضد آفتاب به معنی ایمنی ۱۰۰% در مقابل اشعه ماوراء بنفش نبوده و حتماً می بایست با استفاده از پوششهایی مثل کلاه و سایه بان و یا چتر از پوست محافظت بیشتری کرد.

Refrance:
۱ -Habif : clinical Dermatology
۲ -Kenneth : ledo : Photodermatosis

 گردآوری:  دكتر چراغ زاده

 

 

 

نقش آب در توانایی ورزشکاران

نقش آب در توانایی ورزشکاران

شما بدون غذا چند هفته،بدون آب چند روز و بدون اکسیژن چند دقیقه میتوانید زنده بمانید،به عبارت دیگر بجز اکسیژن آب مهمترین عنصریست که در بدنمان داریم.

بدن شما از۷۰-۵۵ درصد آب تشکیل شده و تقریباً ۹۰-۸۰ درصد خون را آب تشکیل می دهد.آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.

آب نقش های زیر را ایفا میکند:

* با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.

* زندگی مفاصل را تأمین میکند.

* پوست را از خشکی محافظت می نماید.

* هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.

* دمای بدن را کنترل مینماید.

وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.این مساله خوب است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.در واقع یک Air-Conditioner در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه دهد،نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق از دست رفته آب ننوشید،خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که فشار بروی قلب وارد شود.در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،بدن شما به اندازه کافی آب برای تولید عرق ندارد.در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا برود.

باوجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود۲ لیتر آب از دست میدهد،یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به ۳ لیتر آب از دست بدهد.در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض گردد.کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.در واقع حتی هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.

در صورت عدم درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.مراقب علایم زودرس هشداردهنده در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.

تشنگی

سوال اینست که آیا احساس تشنگی همیشه با آغار کم آبی همراه است؟پاسخ اینست،نه همیشه.در بسیاری موارد ورزش واقعاً واکنش تشنگی را مختل میکند.به هنگام ورزش شما مقدار زیادی آب را قبل از احساس تشنگی از دست می دهید و قبل از اینکه بطور کامل کم آبی شما جبران شود احساس تشنگی از بین میرود.بنابراین برای تأمین نیازتان به آب نمی توانید به حس تشنگی اکتفا کنید.به عنوان یک ورزشکار،لازم است که بطور آگاهانه بیش از آنچه که دوست دارید آب بنوشید،مصرف کنید،بویژه زمانی که در گرما ورزش میکنید.

میزان مصرف مایعات در ورزشکاران

بنا به همه دلایل فوق،ورزشکاران لازم است که آب یا سایر نوشابه ها را قبل،در طی و بعد از ورزش مصرف کنند.

قبل از ورزش:یک یا دو لیوان مایعات را دو ساعت قبل از مسابقه یا تمرین بیاشامید تا اطمینان حاصل کنید که بخوبی هیدراته شده اید.پانزده دقیقه قبل از شروع ورزش یک لیوان دیگر نیز بنوشید.

در طی ورزش:در طی ورزش برای جایگزینی مایعات از دست رفته و اجتناب از گرمای بیش از حد هر۲۰- ۱۵ دقیقه ،۱۸۰-۱۲۰ سی سی مایعات بنوشید،مایعات سرد بهتر است چرا که به سرعت جذب می شوند و حرارت مرکزی بدن را سریعتر پایین می آورند.

پس از ورزش:این نکته که پس از انجام ورزش به مصرف مایعات ادامه دهید حائز اهمیت است که جبران کم آبی بدن زمان میگیرد.برای اطمینان از اینکه به اندازه کافی آشامیده اید،خودتان را قبل و بعد ورزش وزن کنید.به ازای هر ۵/۰ کیلوگرم کاهش وزن حداقل ۵۰۰ سی سی آب مصرف نمایید.این اشتباه را نکنید که وزن کاهش یافته در ورزش مربوط به چربی است،چرا که چربی بتدریج از دست میرود و در مقیاس چند روز،مشخص نخواهد شد.تقریباً تمام کاهش وزن طی ورزش از منشاً آب می باشد.

علائم و خطرات کم آبی در ورزشکاران

دهیدراسیون می تواند نسبتاً سریع عارض شود. همچنین ممکن است ظرف چندین روز ورزش بدون نوشیدن مایعات کافی پدید آید.ورزشکارانی که هر روز یا دوبار در روز و بویژه در آب و هوای گرم و مرطوب بشدت ورزش میکنند ممکن است به ازای هر ۵/۰ کیلوگرم وزنی که از دست می دهند آب نیاز داشته باشند تا تعادل آب آنها مجدداً اعاده شود.به طور معمول نباید در روز وزن شما کاهش یابد،حتی ۲درصد کاهش وزن می تواند به کاهش کارآیی منجر شود و مصرف دهیدراسیون خفیف باشد.

علاوه بر آب،برخی از ورزشکاران نیاز به جایگزینی الکترولیتهای سدیم و پتاسیم که در عرق از دست می روند،دارند.این امر بویژه در ورزشی که بیش از یک ساعت به طول انجامد صدق میکند.بسیاری از نوشابه های ورزشی حاوی غلظتهایی از الکترولیتها و کربوهیدراتها هستند که جذب آب را تشریع می نمایند.به علاوه الکترولیتهای موجود در نوشابه های ورزشی تشنگی را تحریک میکند،که باعث تحریک فرد به نوشیدن و جبران کم آبی میشود. نوشابه های ورزشی در ورزشکاران استقامتی و نیز افرادی که تا حد توان به طور روزانه تمرین می کنند،یا در چند مسابقه در یک روز شرکت میکنند یا دو جلسه تمرین در روز دارند بیشترین فایده را دارند.

در صورتی که ذائقه و بیزاری مانع نوشیدن مایعات مورد نیاز شماست،نوشابه را بر طریق سلیقه خود برگزینید.(انواع آبمیوه، آب ساده، آب معدنی،نوشابه های ورزشی،لیموناد)شما همچنین میتوانید از غذاهایی که آب زیادی دارند(مثل هندوانه،گوجه فرنگی،کاهو،سوپ)بیشتر استفاده کنید.با این حال آگاه باشید که نوشیدنیهای حاوی کافئین،نظیر قهوه و چای اثر متضادی دارند.کافئین نیاز بدن به ادرار کردن را افزایش میدهد و بنابراین باید در زمان اعاده مایعات از دست رفته،از مصرف آنها اجتناب نمود.به همین ترتیب مشروبات الکلی دارای اثر کاهنده آب بدن هستند.

منبع: http://bge.blogfa.com/page/ab

 

روش تقریبی سنجش سرعت باد در کوهستان:

روش تقریبی سنجش سرعت باد در کوهستان:

گروه کوهنوردی پرواز

گروه کوهنوردی پرواز


سنجش سرعت باد از عوامل مهم در تشخیص خطرات کوهستان بویژه در زمستان است. به صورت معمول بهره گیری از باد سنج همراه است با هزینه بالا و حمل وسیله ای حجیم و سنگین. بهره گیری از راهکارهای تجربی شاید بتواند پاسخگوی برخی نیازهای کوهنوردان باشد. در این مورد آقای مجید درودگر در جزوه بهمن شناسی آورده:

بوسیله یك دستمال گردن كه یك گوشه آن در دست باشد.
اگر دستمال كم تكان‌ بخورد و تا ۴۵ درجه بالا بیاید سرعت باد كمتر از ۲۰ كیلومتر در ساعت است.
اگر دستمال از ۴۵ درجه تا خط افق بالا بیاید و بیافتد، سرعت باد ۴۰ – ۲۰ كیلومتر در ساعت می‌باشد.
اگر دستمال در خط افق بماند سرعت باد ۶۰ – ۴۰ كیلومتر در ساعت است و در این حالت روی قله گردبادی از برف مشاهده می‌شود.


سرمازدگی موضعی اندامها:

سرمازدگی موضعی اندامها:

گروه کوهنوردی پرواز

 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: اوج فعالیت های زمستانی فرارسیده و بارشها در این هفته سنگین تر از گذشته خواهند بود. هر گونه بی احتیاطی خطر سرمازدگی موضعی را به همراه خواهد داشت:
سرمازدگی عبارت است از یخ زدن دست و پا و لایه های زیرین آن.

۲٫ هرچه برودت هوا بالاتر می رود ( زیر صفر) درجه صدمات بیشتر می شود.

۳٫ در شرایط خستگی زیاد و برودت زیاد در ارتفاعات مشکل می توان از سرمازدگی پیشگیری کرد.

۴٫ بی توجهی و اهمال را عامل موثر در ایجاد چنین وضعی می دانیم.

۵٫ در دمای ده درجه زیر صفر هر عضو یا ماهیچه ای از بدن که بیشتر از چند دقیقه بیحس باشد ممکن است دچار سرمازدگی شود.

۶٫ این افراد چند ساعتی را با بی حسی عضو رنج می برند ولی علایم بیماری را مشاهده نمی کنند چون غیر از بی حسی هیچ حس دیگری ندارند.

۷٫ بنابراین لازم است اصلاعات لازم را پیرامون درجه حرارت مناصق مختلف جویا شویم تا بتوانیم با دست پر وارد شویم.

۸٫ دو نوع سرمازدگی عضوی و عمومی داریم.

۱-در سرمازدگی عمومی مویرگهای پوست منقبض شده و جریان خون را از پوست کاهش می دهد تا گرمای کمتری از سطح بدن خارج شود.

علایم: رنگ پریدگی ، لرزه در بدن ، انقباض ماهیچه ها ، احساس سرمای زیاد ، پس از مدتی صحبتهای مصدوم مبهم و درک وی مختل و غیر منطقی می شود

وقتی دما به زیر ۳۵ درجه سانتی گراد برسد، سرمازدگی به انسان دست می دهد که می توان به خوبی درمان نمود ، اما اگر دمای بدن به ۲۶ تا ۳۴ درجه سانتی گراد برسد، شانس بهبودی بسیار کم است.

علت: غوطه ور شدن در آب سرد، نداشتن حفاظ کافی در مقابل سرما خصوصا در خستگی در ارتفاعات بالا
توجه: هیچ گاه فکر نکنید که مصدوم سرمازده مرده است ، حتی اگر ضربان و تنفس وی را حس نکنید.

هدف: جلوگیری از هدر رفتن بیشتر گرما از بدن و کمک به مصدوم برای به دست آوردن دمای معمولی بدن به تدریج و رساندن مصدوم به محلی امن

درمان:

۱- مصدوم را به محل امن از باد و طوفان برسانید ، اگر شرایط اضطراری است، سر و گردن ، و نه صورت را بپوشانید

۲- اگر مصدوم بیهوش است ، در وضعیت بهبود قرار دهید

۳- تعویض لباسهای خیس یا خنک

۴- اگر تنفس و ضربان ایستاد، فورا روش نجات زندگی را شروع کنید.

۵- اگر به هوش است نوشیدنی گرم و شیرین به وی بدهید.

توجه: پیش از شروع فصل زمستان ، خود را در شهر به سرما عادت دهید:

۱- شبها بدون روشن بودن بخاری یا شوفاژ بخوابید

۲- دستها و صورت را با اب سرد بشویید

۳- زیاد لباس نپوشید

۴- در خیابان به هنگام راه رفتن دستها را از جیب خارج کنید و حرکت مچ و انگشتان را داشته باشید.

وقتی اعضای بدن در سرمای طولانی قرار گیرند این یخ زدگی ممکن به دو حالت سطحی یا عمقی باشد ، سطحی تنها پوست یخ می زند و عمقی بافتهای زیر پوست را شامل می شود . البته زدگی ممکن با سرمازدگی عمومی همراه باشد

علایم سطحی: ۱٫ ناحیه یخ زده تیر می کشد و بی حس و کرخت می شود .

۲٫ حرکت این اعصا قطع می گردد

۳٫پوست سفت و براق می شود. ( رنگ پوست زرد و قهوه ای می شود)

هدف : جلوگیری از صدمه بیشتر به عضو یخ زده و گرم کردن تدریجی آن و انتقال به مح امن

در مان: ۱٫ دستکش ، کفش، جوراب خیس را در آورید ( حلقه، ساعت ، انگشتر، گردنبند را از وی دور کنید)

۲٫ عصو یخ زده را به وسیله دستکش جوراب ، کفش یا دست گرم اعضای تیم ( پوست به پوست) گرم کنید، یا در زیر زیر یا پاهای خودش یا خودتان قرار دهید و پس از آن در آب ۳۵ درجه قرار دهید و تکان دهید.

۳٫ اگر پا یخ زده ، کمی انگشتان را تکان دهید و راه بروید.

۴٫ ناحیه یخ زده را به هیچ عنوان ماساژ ندهید

۵٫ از حرارت خشک جهت درمان استفاده نکنید.

مرحله دوم: اگر پای شخص سرمازده شده بهتر است حمل شود زیرا در غیر این صورت صدمه بیشتری می بیند.

علایم : عضو یخ زده ، سفت ، سفید، و مانند مرغ یخ زده ای که از فریزر بیرون آورده شود ، پس از باز شدن یخ، در عرض چند ساعت ورم می کند و پس از یک یا دو روز تاولهای بزرگی ظاهر می شود و به سیاهی می رود

هدف: جلوگیری از صدمه بیشتر به عضو یخ زده ( درجه ۲) و گرم کردن تدریجی و انتقال به پایین کوهستان

درمان:
۱- عضو یخ زده را ماساژ ندهید
۲٫ عضو یخ زده را با برف نشویید .
۳- عضو یخ زده را لخت نمایید
. ۴- به عضو یخ زده ضربه وارد نکنید.
۵٫ اگر انگشتان پا دچار سرمازدگی شده اند، روی آنها راه نروید.
۶٫ سیگار و نیکوتین باعث انقباض رگها می شود. از این مواد استفاده ننمایید.۷٫ الکل را فقط در صورتی که محل گرم و شخص بیهوش است به مقدار کم استفاده کنید.
.۸٫ عضو عضو یخ زده را به مدت ۲۰ دقیقه درآب ۳۵ درجه قرار داده و تکان دهید.
۸٫ تاولها را به هیچ عنوان نترکانید.
۹٫ برای جلوگیری از درد قرص مسکن استفاده نمایید .
۱۰٫ عضو عضو یخ زده را با باند تمیز ببندید.
۱۱٫ از عضو صدمه دیده استفاده نکنید.
انجمن پزشکی کوهستان ایران

گتر و اهمیت آن در کوهنوردی

گروه کوهنوردی پرواز

گتر و اهمیت آن در کوهنوردی:

خار و خاشاک، آب، برف، شن و ماسه و… می توانند در طول یک فعالیت کوهنوردی ، وارد کفش شوندگتر می تواند حد فاصل بین کفش و شلوار را بپوشاند و اجازه ورود چیزی به درون کفش را ندهد.

در طول فعالیتهای روزانه آب ، برف ، شن و ماسه می توانند از بالای کفش وارد پا شوند. که خوش بختانه گتر می تواند حدفاصل بین کفش و شلوار را بپوشاند و اجازه ورود چیزی را به درون کفش ندهد.

کوهنوردان در زمستان و تابستان گتر را همراه خود دارند چرا که ، باران ، شبنم گل و برف در تمام طول سال باعث خیس شدن شلوار ، جوراب و کفش می شوند. پاهای نمناک ، انگشتان سرد ، شلوار پاره یا حتی یک سوراخ در شلوار گرتکس شما می تواند فاجعه به بار آورد.

برای اجتناب از سرمازدگی پاها ، انتخاب درست گتر اهمیت به سزایی دارد.
پس چه وقت و کجا باید گتر پوشید؟
و چگونه باید آن را به کار برد؟

یقیناً متداولترین کاربرد گتر٬ ٬جلوگیری از خیس شدن پاها و کفش ها است.
گتر باید مانع ورود آب و برف به درون کفش شود.
در واقع گتر باید خشکی را پا در طول برنامه صعود تضمین کند.

درضمن گتر باید گرم هم باشد. پاهای سرد لذت صعود را از بین می برد و در موارد بیشماری به سرمازدگی منجر می شود.

گتر باید ضدآب نیز باشد.
یک پای خشک از یک پای خیس گرمتر است.
لایه اضافی گتر به نگهداری گرمای بدن کمک می کند و خطر سرد شدن پاها را تا حد زیادی کاهش می دهد. اگر پاها خیس شوند، خون از حد معمول سردتر خواهد شد و انگشتان را گرم نمی کند.

همچنین گتر باید لباس ها را از فرسایش محافظت کند.
تجارب بسیاری وجود دارد که سخمه کرامپون به یک شلوار گیر کرده و آن را پاره کرده است.
گتری که محکم و خوب ساخته شده باشد مقاوم است و پاره نمی شود واگر پاره شود،بهای یک گتر کمتر از شلوار کوه و یا یک روکش کفش است.
از طرفی تقریباً در هر صعود خراشی روی کفش ایجاد می شود که وجود گتر مانع از این پیشامد می شود.
در واقع ارزش گتر به اندازه کاهش قیمت کفش به علت خراشیدگی از رویه یک جفت کفش است.

@Climbingschool